17 edycja 17 edycja 17 edycja konfrontacje teatralne
18 edycja 17 edycja konfrontacje teatralne

Taniec spełnia postulat bycia sztuką żywą Wykład

Taniec współczesny jako sztuka ujawnia się w indywidualnej wolności wyrazu i kreacji. Stale rozwija formy swojej emanacji. Jako sztuka poruszającego się ciała umożliwia doświadczanie przestrzeni i czasu. Stwarza wyzwanie dla publiczności, która coraz łatwiej potrafi rozpoznać trwałe wartości w procesie nieustannych zmian i docenić ich artystyczną niepowtarzalność. W coraz większym stopniu taniec przyczynia się do rozprzestrzeniania idei, kreuje odbiorcę rozpoznającego specyficzne kody ruchu i podążającego za myśleniem twórcy. Tancerze współcześni przenoszą swoje wykonania taneczne w alternatywne przestrzenie, uwrażliwiając się na możliwości swojego ciała i jego interakcję z innymi przedmiotami i ludźmi. Tworzą w ten sposób swoiste performanse, w których zaciera się granica między sztuką tańca a pewnym spektaklem ruchowym, gdyż coraz istotniejsza staje się jakość doświadczenia, które wtedy powstaje, a nie jakość samego ruchu. Tancerze stają się słyszalni na scenie i mówią, a nawet opowiadają całe historie, prowokują pytania o autentyczność ciała i jego ekspresji. Osobisty stosunek tancerza do ruchu postrzegany jest jako ujście dla intuicji, ulega ciągłym przemianom, wzbogaca się o nowe doświadczenia wynikające z przeżyć twórczej jednostki. Taniec współczesny daje wyjątkową możliwość jednoczenia sztuk w ramach utworu scenicznego. To najlepsza platforma porozumienia rożnych dziedzin twórczości. Tutaj sztuki wspierają się, mobilizują, uzupełniają, a zarazem tworzą niepowtarzalną jedność.